BEN ANNE OLMASAYDIM EGER...
Topuksuz ayakkabilarla da sık olunabilecegini bilmeyecektim.Hamileligim esnasinda 80’li kilolara cikip kendi capimda ilk defa bir alanda rekorumu kiramayacaktim.
O kucuk ellerle renkli kartonlardan yapilmis bir kagit parcasinin bu kadar degerli olabilecegini ogrenemeyecektim.
Su almak icin elimde kumanda ile buzdolabini actigimda kumandayi buzdolabina koyacak kadar ya da evden cikarken telsiz telefonu cantama atacak kadar kendimden gecmeyecektim.
Birinin cani yandiginda otekinin bu aciyi hissedebilmesinin sadece ikiz kardeslerde oldugunu sanacaktim.
Sabahin korunde gozu kapali mutfaga gidip , sut isitip yine gozu kapali donme yetenegi kazanamayacaktim.
Uzumun cekirdegini cikarmak icin insan ustu bir ugrasa asla girmeyecektim.
Bir insanin gaz cikarmasi beni asla bu kadar mutlu etmeyecekti.
Buyudugunde arkadaslarinla birlikte partilerde Super Anne olarak eglenmeyi hayal edemeyecektim.
Babanla belki daha az kavga edecek ama sevginin evlat denilen baska bir boyutuna giremeyecektik.
Sevginin boylesine karsiliksiz olanini hic tatmayacaktim.
Annemi bu kadar cok sevdigimi anlayamayacaktim.
Annesinden zorla ayirdilar diye ‘Ucan Fil Dumbo!’ cizgi filmde bogurerek aglamayacaktim.
Geceleri kesintisiz uyuyacak ,hafta sonlari sabahlari istedigim saatte kalkacaktim ama uyandigimda yanagima konmus minik ellerin sicakligi isitmayacakti yuregimi.
Cantamda surekli biskvi,islak mendil,bir adet oyuncak,duserde bir yerin kanar diye ayicikli yara bandi tasimayacaktim. Aciyi geciren opucugn gucune inanmayacaktim .
38,5 derece ates beni de yakip kavurmayacakti.
Yagmur sonrasi camurlu sularda zıplamanin keyfine varamayacak,sen bir lokma daha fazla yiyesin diye kalabaligin ortasinda kafamda pecete dansi yapmayacaktim.
Sen olmasaydin eger yasamin karmasikligini unutup tekrar basit yasamayi ogrenemeyecektim.
Sen olmasaydin eger ben asla ‘anne’ olamayacaktim.
Bir cocuk dogdugu anda bir anne dogarmis...Bu lafin dogruluguna